کتاب «فرهنگ گردشگری در فقه مذاهب اسلامی» به بررسی یکی از مسائل نوپدید و تأثیرگذار جهان معاصر از منظر فقه اسلامی می‌پردازد. نویسنده با این نگاه که گردشگری صرفاً یک فعالیت اقتصادی یا اجتماعی نیست، بلکه پدیده‌ای فرهنگی و تمدنی است، تلاش می‌کند ابعاد شرعی، اخلاقی و فرهنگی سفر را در چارچوب شریعت اسلامی تبیین کند. در این اثر، سفر نه‌تنها به‌عنوان جابه‌جایی مکانی، بلکه به‌مثابه بستری برای تعمق، شناخت و تعامل میان فرهنگ‌ها تحلیل می‌شود.

کتاب با رویکردی تطبیقی، دیدگاه‌های مذاهب مختلف اسلامی ــ از جمله اسلام سنی و شیعه را در دو محور اساسی بررسی می‌کند: نخست، ابعاد فقهی و فرهنگی حضور گردشگران غیرمسلمان در کشورهای اسلامی؛ و دوم، الزامات شرعی سفر مسلمانان به کشورهای غیر اسلامی، از جمله مسائل مرتبط با عبادات، طهارت و تغذیه حلال. این اثر می‌کوشد با استخراج مبانی فرهنگی حاکم بر احکام، راهنمایی جامع برای فهم و مدیریت ابعاد فقهی و فرهنگی گردشگری در جهان اسلام ارائه دهد.

فصل اول: کلیات گردشگری در فقه مذاهب اسلامی    
فصل دوم: جایگاه و اقسام گردشگری در فقه مذاهب اسلامی     
فصل سوم: فقه مذاهب اسلامی در پذیرش گردشگران   
فصل چهارم: منابع و قواعد فقه گردشگری مذاهب اسلامی